කවිය

මේ ගැන ගින්දර මෙන් ඇවිලෙන සංවාද මතුවන ලකුණු පෙනෙන්න්ට නැත.

කවියක තිබිය යුතු අපූර්වත්වය කියවා අවසානයේදී අපට දැනෙන නවමු හැඟීමයි .

රාජ්‍ය තාන්ත‍්‍රිකයෙකුගෙන් කවි පොතක්

තෘතීය පරිකල්පනයක අවශ්‍යතාවය – බන්දුජීවගේ ‘ධූමලාවණ්‍යාගාරය’ පිළිබඳ

යුද්ධය සහ දීපචෙල්වන් – උන්ගරේත්ති

අර්බුදය පොත් වෙළෙඳාම සහ පාඨක සාධාරණත්වය

” කොක්ටේල්” හි අකුරු සුවද මුලින්ම වීදීමට පොත සන්ථක කරගත් පළමුවැන්නා වීමට හැකි වීම සතු⁣ටට කරණක්

නොනිමි අරගලයක මතක ගිනි පුපුරු

හිනා වී ගෙන ඉන්න ගෑනිට කරන දේ- රසිකා මුහන්දිරම්ගේ

අනාගතවාදී කවියකට පසුවදනක් – “බුදු වෙන්නවත් අත අරින් නෑ “