කවිය

ගමේ කෙළවර ආදාහනාගාරය දවා අලුකර හදවත් සෝ සුසුම් පිටකලා දුම් කවුළුවෙන් ඉහළ අහසට මළ ගමේ නොමළ මිනිසුන් හොරෙන් බල බල ජනෙල් කවුළුවෙන් ආදාහනාගාර චිමිනියෙන් ගමේ අඩු වෙන මිනිසුන්ව ගැන්නා කට වසාගෙන නිරුවත් දෑතින් මිනී ගඳ මුහුවුන අවට වාතය පෙර පෙරා ඔක්සිජන් පපුවේ...

කැමතිම කවියක් ගැන අදහසක් දෙන්න යන අභියෝගයට Udayangani Samaraweera Ganindu Ravi Kalupahana Madhusanka Suraweera Samudu BasnaYake සතර දෙනාම මාව නම්කර තිබුණා. කැමතිම කවියක් ලෙස...

කවුළුවේ කදාවෙන් ඉර එළිය පෙරා දී සකස් වෙන උදෑසන උකුස්සා කෑ ගසයි අහස මුදුනට වෙන්න පටාචාරා දුවන් එයි ගිනිහල් ගෙය හි සිට එබී බලත් තොටිල්ලට උකුසු හෙවනැල්ල යට රන්කැටී නිදත් ද අන්තරාවක් නැතිව, හවුස් කෝටය...

ඔමේෂ් ෂෙහාන් දහනායක (වෛද්‍ය පීඨය - පේරාදෙණිය විශ්ව විද්‍යාලය)ගේ ගැ⁣ටඹේ අහස යට කාව්‍ය සංග්‍රහය සත්‍ය ලෝකයෙහි යම් සංසිද්ධියක්, හදවතෙහි ඇඳි හැඟීමක්, සවනෙහි රැඳුණු හෝ...

ධනවාදය ඉතිරි කරල බයම විතරක් බය වෙලා හැමෝම තනිවෙලා ජනේලය ලග බ්‍රිසිගිල්ලාවේ බිෂොප් නෑ අනේ පවු අපේ පාප් "ඇටමැස්සා"-ආතර් උඹ කිව්වා හරි ගල් පිලිම බොල් පිලිම ගැන දේවස්තාන ඔක්කොම වහලා...

බඩගිනි වෙලා මා ගිය කල කප් රුකට පන්සිය අනූවක් කිව්වා සැමන් එක ගන්දෝ නොගන්දෝ කියලා සිතුනි මට තොපි ටින් කළේ රන් බිජුලන මාළුන්ද ? විස්කි බ්‍රැන්ඩි බාර් එකේ...

හීන් හඩින් හඬන තණකොල පෙත්තෙක් කන් කෙඳිරි ගාන රැහැයියෙක් ඉඳ හිට ඇහෙන විහග ගීයක් නෑසුනේ මන්ද මිනිස් වදනක් හිරු මෙන්ම සඳු ද නැග විත් සෙමෙන් බැස යයි අවරින් තරු අතර...

ජීවිතෙන් සමු ගනිමි තව ටිකෙන් මම ආදරේ මං හැංගුවේ කවි වල පරිස්සම් කර තියන්න ඒ පොත් කවි කොල දරුවන්ට කියවන්න පුළුවන් වූ දවසක පිටු පෙරළලා උන් කියවයි මගේ හදවත  

අම්මට අප්පට ගුරුන්ට වෙනස්ව කියන දේ නෑහුවෙ මොලේ පොඩි වරදකට ලෝකය කියන්නේ අයුක්තියක් බව එතකොට උඹලගේ වෛරසයකි මම මමත් වෛරසයකි විශ්වයට ආදරේ උඹත් වෛරසයකි මරණයට ආදරේ මම බය නො වෙමි...

වයසට නො යයි ඒ ලප කැළැල් මා සමඟ තිබෙයි එලෙස ම තිබූ තැන්වල පෙර ලෙස ම නික්මෙයි ඇතැම් විට; යළිත් මතු වෙයි තැනින් තැන පාරවයි මතකයන්; විටින්...