පෙරටුගාමී සමාජවාදී පක්ෂයේ 37 වන ඉල්මහා විරු සමරුවේදී දුමින්ද නාගමුව සහෝදරයාගෙන් ජනතා විමුක්ති අරගලයේ සමාජවාදී උරුමය සහ අද දේශපාලන යථාර්ථය පිළිබඳ විමසුමක්.
පෙරටුගාමී සමාජවාදී පක්ෂයේ 37 වන ඉල්මහා විරු සමරුව අද (13) පස්වරු 3.30ට යක්කල නගර සභා ශාලාවේදී පැවැත්විණි. මෙවර සමරුවේ ප්‍රධාන සමරු දේශනය සිදු කළේ පෙරටුගාමී සමාජවාදී පක්ෂයේ බහුජන ලේකම් දුමින්ද නාගමුව සහෝදරයා විසිනි.
එහිදී ඔහු අවධාරණය කළේ සමාජවාදය වෙනුවෙන් ජීවිත පූජා කළ පරපුරක දේශපාලන උරුමය අද ආණ්ඩු බලය හොබවන ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ විසින් අත්හැර දමා ඇති බවයි. එදා සමාජවාදී අරමුණක් වෙනුවෙන් සටන් කළ දේශපාලන ව්‍යාපාරය අද නව ලිබරල් ආර්ථික වැඩපිළිවෙළක් ඉදිරියට ගෙන යමින් සිටීම බරපතළ ඓතිහාසික ඛේදවාචකයක් බව ඔහු පෙන්වා දුන්නේය.
සමාජවාදය අවසන් වූ සිහිනයක් නොවේ
සමාජවාදය යථාර්ථයක් බවට පත් කිරීම වෙනුවෙන් ලෝකය පුරා දහස් ගණනක් මිනිසුන් අරගල කරමින් ජීවිත පරිත්‍යාග කළ බව සිහිපත් කළ දුමින්ද නාගමුව සහෝදරයා, 1917 රුසියානු සමාජවාදී විප්ලවයේ සිට අද දක්වා විමුක්ති දේශපාලනයේ අවශ්‍යතාව අවසන් වී නොමැති බව අවධාරණය කළේය.
මියගිය සහ ඝාතනයට ලක්වූ සියලු විප්ලවීය සටන් සගයන් වෙත සිය ගෞරවය පුද කළ ඔහු, 21 වන සියවසේදී වාමාංශික දේශපාලනය අභිමුව පවතින මූලික ප්‍රශ්නයක් ද ඉදිරිපත් කළේය.
ඒ වීරත්වය තෝරාගන්නවාද, නැතිනම් ප්‍රායෝගිකවාදය නමින් පවතින ක්‍රමය සමඟ සම්මුතිගත වෙනවාද යන්නයි. වෙනත් ආකාරයකින් කියන්නේ නම්, තෝරාගත යුත්තේ සමාජවාදයද, නැතිනම් ධනවාදය ප්‍රතිසංස්කරණය කිරීමද යන ප්‍රශ්නය අද වාමාංශික දේශපාලනය ඉදිරියේ තිබෙන බව ඔහු පෙන්වා දුන්නේය.
මෙම ප්‍රශ්නය මඟහැරීමෙන් යථාර්ථයෙන් පලා යා නොහැකි බවත්, පවතින සමාජ ක්‍රමය විවේචනාත්මකව ප්‍රශ්න කරමින් එය වෙනස් කිරීම සඳහා කැපවීමට සූදානම් මිනිසුන් අවශ්‍ය බවත් ඔහු අවධාරණය කළේය.
ස්පාටකස්, කාල් මාක්ස්, ලෙනින් වැනි ඓතිහාසික චරිත මෙන්ම රෝහණ විජේවීර, ගමනායක, ඉඩමේගම, ඉරේෂා පොල්ගම්පොල ඇතුළු දහස් ගණනක් සහෝදර සහෝදරියන්ගේ කැපවීම් පිටුපස තිබූ පොදු අරමුණ සමාජවාදය බව ද ඔහු සිහිපත් කළේය.
88-89 ඉතිහාසය තේරුම් ගැනීමට 1977න් පසු දේශපාලනය කියවිය යුතුයි
88-89 අරගලය හුදෙකලා සිදුවීමක් ලෙස තේරුම් ගත නොහැකි බව පෙන්වා දුන් දුමින්ද නාගමුව සහෝදරයා, එහි ඓතිහාසික පසුබිම අවබෝධ කරගැනීමට 1977න් පසු මෙරට ක්‍රියාත්මක වූ ආර්ථික හා දේශපාලන පරිවර්තනය විමසා බැලිය යුතු බව සඳහන් කළේය.
1977දී හඳුන්වා දුන් විවෘත ආර්ථික ප්‍රතිපත්තිය හරහා දේශීය කුඩා පරිමාණ ව්‍යාපාර සහ රාජ්‍ය අංශය දුර්වල කරමින් පෞද්ගලික ප්‍රාග්ධනයට සහ මහා පරිමාණ ව්‍යාපාරිකයන්ට අවස්ථා පුළුල් කළ බව ඔහු පෙන්වා දුන්නේය.
එම ආර්ථික වැඩපිළිවෙළ ආරක්ෂා කිරීම සඳහා 1978දී විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය සහිත නව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව හඳුන්වා දුන් බවත්, ඒ සමඟ රාජ්‍ය බලය ඒකාධිපති ස්වරූපයකට ගෙන යාමට අවශ්‍ය දේශපාලන පසුබිම සකස් වූ බවත් ඔහුගේ විග්‍රහය විය.
එදා සිට විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය අහෝසි කිරීම සහ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී අයිතිවාසිකම් ආරක්ෂා කිරීම වෙනුවෙන් ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ ඇතුළු වාමාංශික ව්‍යාපාර අරගල කළ බව සිහිපත් කළ ඔහු, ජේ.ආර්. ජයවර්ධන පාලනය යටතේ සිදුවූ මර්දනකාරී ක්‍රියාමාර්ග ද විස්තර කළේය.
විපක්ෂ නායිකාවගේ ප්‍රජා අයිතිය අහෝසි කිරීම, 1979 ත්‍රස්තවාදය වැළැක්වීමේ පනත හඳුන්වාදීම, 1980 ජූලි වැඩවර්ජනය මර්දනය කිරීම, කම්කරු නීති වෙනස් කිරීම, 1982 ජනමත විචාරණය හරහා මැතිවරණය කල් දැමීම සහ 1983දී ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ ඇතුළු දේශපාලන පක්ෂ තුනක් තහනම් කිරීම එම මර්දනකාරී දේශපාලන ක්‍රියාවලියේ ප්‍රධාන සිදුවීම් ලෙස ඔහු පෙන්වා දුන්නේය.
ඉන් අනතුරුව හදිසි නීතිය සහ ආරක්ෂක අංශවලට පුළුල් බලතල ලබාදුන් නීතිමය ප්‍රතිපාදන හරහා ජනතාවට එරෙහි රාජ්‍ය ප්‍රචණ්ඩත්වය වර්ධනය වූ බවත්, මෙම සියලු ක්‍රියාමාර්ග නව ලිබරල් ආර්ථික ප්‍රතිපත්තිය ඉදිරියට ගෙන යාමට අවශ්‍ය දේශපාලන පරිසරය සකස් කිරීම සමඟ සම්බන්ධ වූ බවත් ඔහුගේ දේශනයේදී පැහැදිලි කළේය.
එදා මර්දනයට එරෙහි වූ ව්‍යාපාරය අද මර්දන නීති ගෙන එනවා
එදා රාජ්‍ය මර්දනයට එරෙහිව අරගල කළ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ අද රාජ්‍ය බලය හොබවන අතර, එම පක්ෂය නියෝජනය කරන ආණ්ඩුව විසින්ම ජනතාවගේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී අයිතිවාසිකම් සීමා කරන නීති ගෙන ඒමට උත්සාහ කිරීම බරපතළ දේශපාලන පරස්පරයක් බව දුමින්ද නාගමුව සහෝදරයා අවධාරණය කළේය.
ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ වැඩපිළිවෙළ සහ ඇමරිකානු හා ඉන්දියානු මැදිහත්වීම්වලට අනුගත වෙමින් ආණ්ඩුව ක්‍රියා කරන බවට චෝදනා කළ ඔහු, 2027 අයවැය තුළින් ද ජනතාවගේ බදු බර අඩු කිරීමට හෝ ඔවුන්ගේ ආර්ථික පීඩනය සමනය කිරීමට ප්‍රමාණවත් වැඩපිළිවෙළක් ඉදිරිපත් කර නොමැති බව සඳහන් කළේය.
එමෙන්ම ධනවත් ව්‍යාපාරික කණ්ඩායම්වලට සහන සැලසෙන අතර සාමාන්‍ය ජනතාව මත බදු බර පැටවෙන ආර්ථික ප්‍රතිපත්තියක් ක්‍රියාත්මක වන බව ඔහුගේ විවේචනය විය.
ආණ්ඩුවේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී භාවිතය පිළිබඳව ද අදහස් දැක්වූ ඔහු, ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධන සම්බන්ධයෙන් ආණ්ඩුවේ ක්‍රියාකලාපය විවේචනය කළේය. ජනවරම යනු අසීමිත බලයක් නොවන බවත්, ජනතාව ලබාදුන් බලය තමන්ට අවශ්‍ය ඕනෑම දෙයක් කිරීමේ බලපත්‍රයක් ලෙස ආණ්ඩුව සලකන බවත් ඔහු පැවසීය.
විශේෂයෙන්ම ත්‍රස්තවාදය වැළැක්වීමේ පනත ඇතුළු මර්දන නීති අහෝසි කරන බවට පොරොන්දු වී බලයට පැමිණි ආණ්ඩුව අද PSTA සහ POCA යන නව පනත් හරහා ඊටත් වඩා භයානක මර්දනකාරී නීති හඳුන්වා දීමට උත්සාහ කරන බව ඔහු පෙන්වා දුන්නේය.
ජනතා විරෝධය හමුවේ එම පනත් සම්මත කරගැනීමේ උත්සාහය තාවකාලිකව පසුබැසීමට ආණ්ඩුවට සිදුවූ බව ද ඔහු සඳහන් කළේය.
රාජ්‍ය මර්දන යාන්ත්‍රණය ශක්තිමත් කිරීම ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයට එරෙහි පියවරක්
පොලීසිය සහ ආරක්ෂක අංශ විසින් අත්තනෝමතික ලෙස බලය භාවිත කරන අවස්ථා පෙන්වා දෙමින්, එවැනි ආයතනවලට තවදුරටත් පුළුල් බලතල ලබාදීමේ අවදානම ඔහු අවධාරණය කළේය.
පොලීසියට තමන් සොයන වරදකරුවෙකු අවශ්‍ය වූ විට අහිංසක පුද්ගලයෙකු අත්අඩංගුවට ගෙන තමන්ට අවශ්‍ය පාපොච්චාරණය ලබාගන්නා තුරු පීඩාවට පත් කරන ආකාරය උපමා කරමින් ඔහු කියා සිටියේ, එවැනි පසුබිමක් තුළ පොලීසියට සහ හමුදාවට අත්තනෝමතික බලතල ලබාදීමේ ප්‍රතිවිපාක ඉතා බරපතළ විය හැකි බවයි.
විශේෂයෙන්ම PSTA සහ POCA පනත් හරහා විධායකයේ බලය පුළුල් කරමින් අධිකරණය සතු බලතල ද විධායකය වෙත පවරා ගැනීමේ අවදානමක් පවතින බව ඔහු පෙන්වා දුන්නේය.
ලිබරල් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය පවා ජනතාව දිනාගත්තේ රාජාණ්ඩුවල අත්තනෝමතික බලයට එරෙහිව සිදුකළ දිගු අරගලවල ප්‍රතිඵලයක් ලෙස බව සිහිපත් කළ ඔහු, රාජ්‍ය බලය විධායකය, ව්‍යවස්ථාදායකය සහ අධිකරණය අතර බෙදා වෙන් කිරීමේ අරමුණ වූයේ බලය එක් ස්ථානයකට සංකේන්ද්‍රණය වීම වැළැක්වීම බව පැහැදිලි කළේය.
එහෙත් විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය අහෝසි කරන බවට පොරොන්දු වූ දේශපාලන ව්‍යාපාරයක් අද විධායකයේ අත්තනෝමතික බලය තවදුරටත් ශක්තිමත් කරන නීති ගෙන ඒමට කටයුතු කිරීම බරපතළ දේශපාලන පසුබැසීමක් බව ඔහුගේ අදහස විය.
ජනතාවගේ ජීවිත වෙනස් නොකරන ආර්ථික සංවර්ධනය කා වෙනුවෙන්ද?
ආණ්ඩුවේ ආර්ථික ප්‍රතිපත්තිය විවේචනය කරමින් දුමින්ද නාගමුව සහෝදරයා අවධාරණය කළේ රටේ ආර්ථිකය පිළිබඳ නිල සංඛ්‍යාලේඛන සහ ජනතාවගේ සැබෑ ජීවන තත්ත්වය අතර බරපතළ පරතරයක් පවතින බවයි.
මහ බැංකු අධිපතිවරයාගේ ප්‍රකාශයක් උපුටා දක්වමින්, රටට හොඳ නමුත් ජනතාවට නරක තීරණ ගන්නා ආර්ථික ප්‍රතිපත්තියක සැබෑ ප්‍රතිලාභ ලබන්නේ කවුරුන්ද යන ප්‍රශ්නය ඔහු මතු කළේය.
දරුවන්ගේ පෝෂණ තත්ත්වය, වතුකරයේ ජනතාවගේ සෞඛ්‍ය ගැටලු, රෝහල්වල ඖෂධ හිඟය සහ වැටුපෙන් දෛනික අවශ්‍යතා සපුරා ගැනීමට පවා නොහැකිව සිටින ජනතාවගේ තත්ත්වය ඔහු එහිදී සිහිපත් කළේය.
‘පොහොසත් රටක්, ලස්සන ජීවිතයක්’ යන දේශපාලන පොරොන්දු ඉදිරිපත් කළ ද ජනතාවගේ ජීවිතවල සැලකිය යුතු වෙනසක් සිදුවී නොමැති බවත්, ධනවත් ව්‍යාපාරික කණ්ඩායම් තවදුරටත් ශක්තිමත් වන තත්ත්වයක් පවතින බවත් ඔහු විවේචනය කළේය.
ඉල් විරුවන්ට සැබෑ ගෞරවය ඔවුන්ගේ සිහිනය වෙනුවෙන් සටන් කිරීමයි
දේශනයේ අවසාන කොටසේදී දුමින්ද නාගමුව සහෝදරයා පෙන්වා දුන්නේ වර්තමාන ආර්ථික හා දේශපාලන අර්බුදය ජනතාවගේ තවත් මහජන නැගිටීමක් සඳහා පසුබිම සකස් කරමින් සිටින බවයි.
එවැනි ජනතා නැගිටීමක් ඇතිවීමේ හැකියාව පිළිබඳ ආණ්ඩුවට ද අවබෝධයක් ඇති බැවින් රාජ්‍ය මර්දන යාන්ත්‍රණය ශක්තිමත් කිරීමට උත්සාහ කරන බව ඔහුගේ විග්‍රහය විය.
කෙසේ වෙතත් එවැනි ප්‍රජාතන්ත්‍රවිරෝධී ක්‍රියාමාර්ග හමුවේ නිහඬව බලා සිටීමට තම පක්ෂය සූදානම් නොමැති බවත්, ඉදිරියේදී ඇතිවිය හැකි මහජන නැගිටීම හුදෙක් පවතින පාලනයක් වෙනස් කිරීමකින් නොනවතින, සමාජවාදී ජයග්‍රහණයක් කරා මෙහෙයවිය යුතු බවත් ඔහු අවධාරණය කළේය.
88-89 අරගලයේදී ජීවිත පරිත්‍යාග කළ පරපුරේ දේශපාලන අරමුණ වූයේ හුදෙක් පාලකයන් මාරු කිරීමක් නොව සමාජය වෙනස් කිරීම බව සිහිපත් කළ ඔහු, එම සිහිනය අත්හැර දමා ධනවාදී ආර්ථික ක්‍රමය සමඟ සම්මුතිගත වීම ඔවුන්ගේ කැපවීමට කරන අගෞරවයක් බවට සිය දේශනයේ සමස්ත තර්කය ගොඩනැඟීය.
ඉල් විරුවන්ට සැබෑ ගෞරවය පුද කිරීම යනු ඔවුන්ගේ ඡායාරූප ඉදිරියේ මල් තැබීම පමණක් නොවේ. ඔවුන් ජීවිත පරිත්‍යාග කළ දේශපාලන අරමුණ අත්නොහැරීමත්, ඔවුන් සටන් කළ මර්දනකාරී හා සූරාකෑමේ සමාජ ක්‍රමය වෙනස් කිරීම සඳහා අරගලය ඉදිරියට ගෙන යාමත් බව දුමින්ද නාගමුව සහෝදරයා සිය සමරු දේශනය අවසානයේ අවධාරණය කළේය.
