Tag: poem
“ඉතිරි නෙතක් අග තවමත් නිධන් හාරන පිරිමිය” – දිලිප් කුමාර ලියනගේ අඛ්‍යාන කාව්‍ය පිළිබඳ විමසුමක්
දිලිප් කුමාර ලියනගේගෙ අලුත්ම කවි පොත ‘ඉතිරි නෙතක් අග තවමත් නිධන් හාරන පිරිමිය’, බරපතළ ප්‍රමාණයේ සූක්ෂම කියැවීමක් අපේක්ෂා කරන කෘතියකි. ඒ කෘතියේ සමෝධානිත (Montage)...
සාරියි ගෑනුයි !
මල් මල් සාරි ඇඳ
නටුවෙ විස කටු හැංගූ ගැහැනු
ඉරි ඉරි සාරි ඇඳ
කොටු ගැහුනු ජීවිත වහගත්ත ගැහැනු
සේද සිනිඳු සාරි ඇඳ
හිතේ ගල් බොරළු මැඩගත්ත ගැහැනු
යාර හය මැද
යාය...
” මම ගියාම ඔහේට පාළුයිද..” – උරුමක්කාරයා 3 කොටස
පොඩි අක්කා බලන්නට මනමාලයෙක් එද්දී මා සිටියේ හතේ පන්තියේය. ලොකු අක්කා කිසිදාක විවාහ නොවනා අදහසක සිටි බැවින් අම්මා පොඩි අක්කා විවාහ කරදීමට තීරණය කරන්නට...
කවුරු හරි කියනවද
කවුරු හරි කියනවද
අති ගැඹුරු කාල අන්ධකාරය
මැන බලන විදියක්
තියෙනවද සුදු ඇන්ඳ මිනුම් ඒකකයක්
කවුරු හරි කියනවද
බියකරු නිහඬතාවය
බර බලන විදියක්
තිබේද ඒ වෙනුවෙන්ම තරාදියක්
කවුරුහරි කියනවද
මරණීය තනිවීම
ඩෙසිබල් වලින් මනින...
අපේ පරම්පරාවේ රූපක රාජධානියේ කවියා: ළහිරු කරුණාරත්න, ගොළු වෙණ තුරුලු කරගෙන
මා මෙහි කියන අපේ පරම්පරාව යනු කුමක්ද කියා මුලින්ම කිව යුතුය. මා ඉන් අදහස් කරන්නේ අසූව දසකයේ අග ඉපිද අලුත් සහස්‍රයක පළමු දසකයේ කල...
