Tag: poem
වැස්ස! වැස්ස!! ඉතින් වහින්න.
වැස්ස කියද්දිම මට මතක් වෙන තැන් දෙකක් තියෙනව. එකක් ඛුද්ධක නිකායේ තේර ගාථා පාළියේ ගිරිමානන්ද ථේර ගාථාව. අනික ධනිය සූත්‍රය. මේ දෙකේදිම වැස්ස මුල්...
සීහ නිරිඳා -සිහබා රජින්දා
සීහ නිරිඳා පුතේ සිහබා
දාරකයි පෙම හදම රිදවා
ගල් ලෙනේ දොර වසා සුරැකා
පියා නුඹලගෙ සිංහ රජිඳා
තොපට අසිපත කවුද දුන්නේ
කාගෙ බහටද මාන එන්නේ
මගේ ගෙළටද පහර දෙන්නේ
සෙනෙහසයි බිම...
මට ඉතිරි කල රතු මතක වත
ප්‍රේත තටුවට උඩින් ඉස්සී
සමයමින් කලු කුමාරයා වී
යකැදුරා උගෙ රතු බෝල ඇස්
මගෙ වටේ කරකෝනවා
ඉහේ හිට පිරුවටය පොරවලා
කරවටේ අත දාලා ලන් වෙලා
නුඹේ උනුහුම දෙන්න හැදුවත්
හිම කැටිති...
“අපත්‍ය සත්‍යා” තලු මරා රස විඳිය හැකි කවි ඇති පොතකි
ඉඳහිට කවියක් දෙකක් ලීවාට, කවි ගැන විචාර ලියලා නැහැ. හිතට කා වැදුණු කවියක් වේ නම් ඒ ගැන යම් විග්‍රහයක් මගේම ප්‍රයෝජනය සඳහා ලියා තියා...
