Tag: poem
පටාචාරා ලුහුබඳින උකුස්සා
කවුළුවේ කදාවෙන්
ඉර එළිය පෙරා දී
සකස් වෙන උදෑසන
උකුස්සා කෑ ගසයි
අහස මුදුනට වෙන්න
පටාචාරා දුවන් එයි
ගිනිහල් ගෙය හි සිට
එබී බලත් තොටිල්ලට
උකුසු හෙවනැල්ල යට
රන්කැටී නිදත් ද
අන්තරාවක් නැතිව,
හවුස් කෝටය...
බය සහ බලාපොරොත්තුව
ධනවාදය ඉතිරි කරල බයම විතරක්
බය වෙලා හැමෝම
තනිවෙලා ජනේලය ලග බ්‍රිසිගිල්ලාවේ බිෂොප්
නෑ අනේ පවු අපේ පාප්
"ඇටමැස්සා"-ආතර් උඹ කිව්වා හරි
ගල් පිලිම බොල් පිලිම ගැන
දේවස්තාන ඔක්කොම වහලා...
කොරෝනා කාලේ කවි
බඩගිනි වෙලා මා ගිය කල කප් රුකට
පන්සිය අනූවක් කිව්වා සැමන් එක
ගන්දෝ නොගන්දෝ කියලා සිතුනි මට
තොපි ටින් කළේ රන් බිජුලන මාළුන්ද ?
විස්කි බ්‍රැන්ඩි බාර් එකේ...
කිසිවක්ම නොඇසෙනා නිහඬ පැය
හීන් හඩින් හඬන තණකොල පෙත්තෙක්
කන් කෙඳිරි ගාන රැහැයියෙක්
ඉඳ හිට ඇහෙන විහග ගීයක්
නෑසුනේ මන්ද මිනිස් වදනක්
හිරු මෙන්ම සඳු ද නැග විත්
සෙමෙන් බැස යයි අවරින්
තරු අතර...
