Tag: poem

රැවටී මිත්‍යාවට නොසිතන හැත්ත අසරණ මොහොතෙ නොබලති නුබලගෙ පැත්ත පසෙකට දමා දැන්වත් දෙවිවරු රොත්ත නොරැවටි ඔබ ඔබෙන් විමසනු මැන ඇත්ත

සිහිනයකි ඒ පිපෙන මල්වල අතු අගිස්සෙන් හිනැහී මතකයකි මල් හදවතෙහි පිණි බිඳු ලෙසින් යන වියැකී නවමු අවුරුදු හිරු වඩම්මන කොහා අතු අග ගොලුවී පැලඳි මුඛ වාඩම් තුළ...

වෙල්ලා හැලියෙන් මූනට වාෂ්ප අල්ලගෙන කෝස්ටික් සෝඩ වලින් අත පුච්චගෙන පොල් කටු අගුරු ස්ත්‍රික්කයෙන් පපුව තම්බගෙන ඒ පපු ගැබෙන් ජීවත් කරපු හැටි හය දෙනෙක් හොදටම කුස් සහ හිස්...

කොරෝනා වෛරසය සෑම මිනිසෙක්ම හුදකලා කර ඇත. කොරෝනා මර්දනය කිරීමට දැනට ඇති හොඳම ක්‍රමය දුරස්ථ භාවයයි. සාමූහිකව ජීවත් වෙච්ච මිනිස්සුන්ට හුදෙකලා ව හිසරදයක්. කල්පනා...

හුදෙකලාවෙන් ජීවිත ගල් ගැසුණ සූරාකෑමට හඹායාමෙන් පිළිතුරු සොයන කෘත්‍රීම මිනිසුන් බිහිවන ලෝකයක ඔවුන් අව්‍යාජ ආදරවන්තයින් විය උඩුමහලින් දෙන අණට හිසනමා අන්තිමඩා බිඳුවද දුන්නෙ මිරිකා දුක කියන්නටත් තේරුමක් නොමැත්තන්ට ඔවුන් දයාබරිත ගුරුවරුන් විය මිලට...