Tag: ගීතාංජලී තෙන්නකෝන්

උපන් දා හිට හිරවෙලා හිස් වෙන ඒ හිත්... දරු දුකට හැර රැහැන් පටකින් වෙළුනට අඬන්න දන්නෙ නෑ පදම්වුණු ඒ ඇස්... බාග විට, පාර වැරදෙන්නැ'ති සිල් පද බිඳෙන්නත් ඇති රකින්න ගිහින් පොඩිවුන්ගෙ කුස්... මහතුනේ, නීතිය දක්කන තාලෙ අගෙයි තලු මරමින් පීඩිතම හිස්...  

වස්සානය, නැත හැමකල් වඩින්නේ ඒ සමය .... මල් පූදිනු ඇති විහඟ ගී සවනත රැව් පිළිරැව් දෙනු ඇති සිත තුටින් පිරෙනු ඇති ජීවිතය, ජීවත් වන බව දැනෙනු ඇති .. සමය අවසන් ව ගිම්හානය ද හිම්...

මනුෂ්‍යත්වයේ විලාපය දෝංකාර දී හඬ නඟන්නැති වැරෙන් .... මිහිමවුන් හඬන්නැති විලංගු ලූ දෙපය මුදන්නට තතනමින් ... අකාලෙක මිලින වූ තරුණ මල් අතර ඉව කරමි නුඹෙ සුවඳ පමණක් ම හෙමින් ... බැහැ හඳුනන්න.... නුඹෙ සුසුම් සමඟින් ඔවුන්ගේ සුසුමන් ද විශ්වයේ...