කවිය

ඉස්සරම දවසක මම නුඹට තිළිණ දුන් මියගිය බත්කූරා දැන් ඇත්තටම මිය ගිහින් ඇති... අර රතු පාට බත්කූරා පේරාදෙණියෙන් අහුලන් ආපු නුඹේ පරිගණක තිරයේ එල්ලි එල්ලී හිටියේ සෑහෙන කාලයක් මතකද ඒ කාලේ.. සිකුරාදා මං එනකල් බලා සිටි කාලේ.... උගේ...

Jorge Luis Borges කියන ලේඛකයා පාඨකයන්ට කියලා තියෙනවලු තමන්ට නොදැනෙන කවි අතහරින්න කියලා. මම මේ උපදෙස නම් අකුරටම ඉටු කරනවා. විශේෂයෙන්ම ප්‍රේමය හා වියෝව...

උපන් දා හිට හිරවෙලා හිස් වෙන ඒ හිත්... දරු දුකට හැර රැහැන් පටකින් වෙළුනට අඬන්න දන්නෙ නෑ පදම්වුණු ඒ ඇස්... බාග විට, පාර වැරදෙන්නැ'ති සිල් පද බිඳෙන්නත් ඇති රකින්න ගිහින් පොඩිවුන්ගෙ කුස්... මහතුනේ, නීතිය දක්කන තාලෙ අගෙයි තලු මරමින් පීඩිතම හිස්...  

අත දැරූ තැනෙක කපු කැටියක් ගල් පහර කා මැරුණු හැටියක් ඉතිහාස පොත ලිව්වාද? විජයගේ චපල වූ ප්‍රේමය..... දරු පැටව් අත නොහැරි අම්මෙක් ය කුවේණිය, දැන යුතු ය ලෝකය...... වනේ ලා...

මම සිංහල කවි වලට වඩා ඉංග්‍රීසි කවි කියවන කෙනෙක්. ලොකු කමකට කියනවා නෙවේ; ඒ මගේ රුචිකත්වය... එහෙම වෙන්න එක හේතුවක් තමයි සිංහල කාව්‍යයන්ට පාදක...