කදුලු පෙර පෙර ළඟින් උන්නේ
නොදැන කළයුතු දෙයක්
කැවුනු බත්පත ඉබේ ගිලුනේ
වැදෙන පහරට බිය මිසක්
රිදුනු විට මට හොරෙන් බැලුනේ
අම්මේ උබේ තුරුලේ ඉඩක්
සිඳුණු නුඹේ ළයේ සෙනෙහෙ පෙනුනේ
මවක් නොව නුඹ යම දුවක්
පොඩිදෙපා පොළොවේ වැටෙද්දී
නිසිතුනිද ගන්නට ඇකයේ ගසා
අද නිදන විට කකි මවකගෙ
දැනුනි සුවදක් පොඩි හිත වසා
කොතෙක් නින්දා ලොව කලත් අද
මාව බිහිකළ මව නිසා
සමාදෙන්නම් තරහ නෑ මම
හෙටක් දැන් මට නැති නිසා